ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ... ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΑΓΑΠΑ_ΟΠΟΙΟΝ_ΣΕ_ΘΕΛΕΙ _ΠΙΟ

ΔΥΝΑΤΗ_ΚΑΙ_ΟΠΟΙΟΝ_ΣΕ _ΚΑΝΕΙ ΝΑ

ΘΕΛΕΙΣ_ΝΑ_ΓΙΝΕΙΣ _ΚΑΛΥΤΕΡΗ.

ΠΙΣΤΕΨΕ_ΕΚΕΙΝΟΝ_ΠΟΥ _ΘΕΛΕΙ

ΝΑ_ΣΟΥ_ΔΩΣΕΙ_ΦΤΕΡΑ…!

ΚΑΙ_ΟΧΙ_ΕΚΕΙΝΟΝ_ΠΟΥ _ΘΕΛΕΙ

ΝΑ_ΣΕ_ΚΛΕΙΣΕΙ_ΣΕ _ΧΡΥΣΟ_ΚΛΟΥΒΙ…!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2020

Ήσουνα Φεγγάρι·
το Τραγούδι με τον Εκπληκτικό Στίχο !!!


Μονάχα τρία τετράστιχα,
ωστόσο τόσο περιεκτικό σε συναίσθημα και εικόνες.

Διαβάστε το και ακούστε το στη συνέχεια.

Γιατί κάποιες φορές παρασυρόμαστε από τη σπουδαία μουσική και δεν προσέχουμε όσο θα ‘πρεπε την ποίηση του τραγουδιού.

“Πράσινο σκοτάδι απ’ τα μάτια σου βαμμένο
χίμηξε κι απόψε να με βρει
κι έγινε το σπίτι ένα δάσος πετρωμένο
που ‘μοιαζαν τα δέντρα του σταυροί.
❀
Έρημο τραγούδι από αίμα κι από χιόνι
κλαίει στα παλιά μου τα χαρτιά
όπως το φτωχό μου το κορμί που δεν παλιώνει
για να το πετάξω στη φωτιά.
❀
Ήσουνα φεγγάρι κι ήμουνα πουλί
πέταξα για να σε φτάσω
κι όταν σ’ είχα φτάσει μέχρι το φιλί
σ’ έσβησε η ανατολή.”

Στιχουργός: Παπαδόπουλος Λευτέρης
Συνθέτης του τραγουδιού: Σταυριανός Γιώργος

Ακούστε το με τους κάτωθι εκτελεστές...





thessalonikiartsandculture.gr
Read more »

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014

Κι ύστερα τίποτ’ άλλο...!!!

Κι ύστερα τίποτ’ άλλο παρά η αγάπη μας,
τίποτ’ άλλο παρά εγώ κι εσύ.

Τίποτ’ άλλο παρά οι δυο μας.
Κι ούτε χτες, ούτε αύριο.

Τίποτ’ άλλο παρά μόνο τώρα,
τίποτ’ άλλο παρά εγώ κι εσύ.

Τώρα, τώρα. Μαζί. Τώρα μαζί.
Πάντα μαζί. Οι δυό μαζί !!!!

«Τάσος Λειβαδίτης»
Read more »

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014

Και γελούσες ωχρά !!!

Και γελούσες ωχρά
και θωρούσες θλιμμένα,
λες και σού ήταν νεκρά
τ’ άνθη που είχα σπαρμένα.

Κι ως περνούσες, εμπρός
είχα εκεί γονατίσει•
ήσουν λάμψη κι αφρός
και στα χέρια έχει σβήσει.

Ήταν τ’ άστρα ή κεριά
που είχαν γύρω αναμμένα;
Άδεια μένει η μεριά
και τα μάτια κλαμμένα.

Από το βιβλίο: Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, «Τα ποιήματα», Νεοελληνική Βιβλιοθήκη Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, Αθήνα 1992, σελ. 336.

alonakitispoiisis
Read more »

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This